سورة الناس [ سوره الناس ( 114 ) : آيات 1 تا 6 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ( 1 ) مَلِكِ النَّاسِ ( 2 ) إِلهِ النَّاسِ ( 3 ) مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ ( 4 ) الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ( 5 ) مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ( 6 ) قُلْ بگو اى محمد أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ پناه مىبرم بپروردگار آدميان كه آن پروردگار مَلِكِ النَّاسِ پادشاه جميع آدميان است إِلهِ النَّاسِ معبود مردمان است كه عبادت او را شايسته است نه غير او را مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ از بدى وسوسه كننده كه نام او « خناس » است و « خنس » بمعنى : باز پس رفتن است و چون شيطان وقتى كه بندهء خداى تعالى را ياد كند باز پس رود و پنهان شود بنا بر اين او را « خناس » گويند آرى ، ديو بگريزد از آن قوم كه قرآن خوانند ، وسواس بمعنى وسوسه است مانند « زلزال » كه بمعنى زلزله است و مراد از وسواس در اين مقام « موسوس » است يعنى وسوسه كننده چنانچه در ترجمه اظهار كرديم و تسميهء « موسوس » بوسوسه از جهت مبالغه است به اين معنى كه آن موسوس از بس كه وسوسه كرده و مىكند گويا كه